Βρίσκεστε εδώ:
Παιδί > Αφιερωμένο στα παιδιά

Αφιερωμένο στα παιδιά

orangechristmas balls

Χριστουγεννιάτικα στολίδια… από τον κήπο!!

Μπορεί φέτος να μην έχεις καμία διάθεση να γιορτάσεις τα Χριστούγεννα…να μην έχεις διάθεση να στολίσεις, να ψωνίσεις και γενικά το μόνο που θες είναι να περάσουν οι μέρες χωρίς περισσότερες «εκπλήξεις»!!

Τα παιδιά, όμως, τι φταίνε;; Πραγματικά αναρωτήσου τι απ’όλα αυτά που ζούμε τον τελευταίο καιρό τους αξίζει; Ναι, ακριβώς αυτό… τίποτα!! Τους αξίζει να περάσουν καλά, να διασκεδάσουν και να δημιουργήσουν κι εκείνα το δικό τους χριστουγεννιάτικο παραμύθι!

Γι ‘ αυτό οπλίσου με καλή διάθεση, άφησε με έναν μεγάλο αναστεναγμό πίσω σου όσα άσχημα σε απασχολούν και …μην ξοδέψεις τίποτα!! Τόσο chic…

Παίρνουμε ένα λεμόνι (ή πορτοκάλι). Το κόβουμε σε ροδέλες μετρίου πάχους. Τις βάζουμε στο φούρνο και τις αφήνουμε μέχρι να στεγνώσουν αρκετά. (15 – 20 λεπτά περίπου)Αφού τις βγάλουμε από το φούρνο, ανοίγουμε μία μικρή τρύπα με τη βελόνα και περνάμε μία κλωστή (διπλή), ώστε να μπορούμε να τις κρεμάσουμε.

Το πασπάλισμα με χρυσόσκονη είναι προαιρετικό, αλλά και εξαιρετικά όμορφο!!Έτοιμα τα πανέμορφα αστραφτερά και..μοσχομυριστά , χειροποίητα στολίδια!

Βρίσκουμε μικρά, στρογγυλά πορτοκάλια με σχετικά ομοιόμορφο φλοιό (χωρίς χτυπήματα και δυσχρωμίες).

Τα καθαρίζουμε και τα περνάμε με λίγο λαδάκι για να γυαλίσουν. (και πάλι η χρυσόσκονη, προαιρετική).

Παίρνουμε μικρά κομματάκια γαρύφαλλο και τα ‘καρφώνουμε’ γύρω γύρω από το πορτοκάλι.

Εννοείται πως τα στολίδια αυτά είναι πολύ βαριά για να κρεμαστούν στο δέντρο, αλλά μπορούν ωραιότατα να τοποθετηθούν σ’ ένα γιορτινό μπωλ ή μια ασημένια πιατέλα ανάμεσα σε ξυλάκια κανέλας και χριστουγεννιάτικες μπάλες!!

share this Μοιραστείτε το στο Facebook Μοιραστείτε το στο Twitter________________________________________________________________________________________

Το μυαλό είναι μια φωτιά που περιμένει να ανάψει κι όχι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει…(Πλούταρχος, αρχαίος Έλληνας ιστορικός)

Αν δεν είναι αυτό πρόκληση για ένα δάσκαλο, τότε τι είναι; Κι όταν λέω δάσκαλο δεν εννοώ κυριολεκτικά το δάσκαλο του δημοτικού, αλλά το δάσκαλο που μπορεί να συναντήσεις οπουδήποτε.

Από την πρώτη μέρα που πάτησες το πόδι σου σε σχολείο μέχρι τους γονείς σου. Ακόμα και τη γιαγιά και τον παππού σου, που κάθε τους λέξη είναι κι ένα μάθημα ζωής. Γιατί ο ‘δάσκαλος’ έχει εξ ορισμού αυτήν την υποχρέωση. Να σε κάνει καλύτερο απ’ ότι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί μέχρι και ο ίδιος τον εαυτό του.

Έχει την υποχρέωση να σου μάθει πώς να μαθαίνεις…να σου μάθει πώς να σκέφτεσαι…να σου δώσει κίνητρα…να σου ανοίξει το δρόμο…να σου βάλει ‘φωτιά’!!

Αφιερωμένο στα ….παιδιά κάθε ηλικίας! Καλή αρχή…

Μαρία Παούρη
Εκπαιδευτικός


share this Μοιραστείτε το στο Facebook Μοιραστείτε το στο Twitter

back | top